Reizen, Werk

Weer “thuis”

Zondagmorgen en een waterig zonnetje straalt mij tegemoet door het treinraam: kortom, ik ben weer thuis in ons vlakke, maar o zo schone kikkerlandje. Dat voelt goed. Nog een uurtje en ik kom aan op station Groningen, heerlijk weer thuis onder een warme douche met een fatsoenlijke straal. En dat allemaal dankzij Marian haar daad krachtig optreden: de ketel heeft afgelopen donderdag de geest gegeven, maar inmiddels heeft Marian er voor gezorgd dat er alweer een nieuwe hangt. Ik kijk ernaar uit.

Adriënne en ik hebben een goede reis gehad, geen vertraging, maar lekker op tijd geland op Schiphol. Om 5:15 stonden we aan de grond, en om half 6 zetten we voet op de Nederlandse bodem. Aangezien we naast de deur zaten waar de gate aan werd gekoppeld stonden we al HEEL snel bij onze bagage. Bleek dat één van mijn bagagestukken later zou komen omdat het een ‘afwijkend’ formaat had. Daarom hebben A3ne en ik afscheid genomen bij de bagageband: ik heb genoten van 3 weken, samen met een Nederlandse in een vreemd land. Dit is toch veel beter als helemaal alleen in zo’n vreemd land.
Als ik dan zo terug kijk konden A3ne en ik het goed met elkaar vinden, dat is toch altijd maar afwachten hoe dat loopt. Ik ben erg blij dat we als vrienden (zo zie ik het toch wel en volgens mij doet A3ne dat ook) afscheid hebben genomen.

Ik kijk terug op een inspannende en ook aangrijpende perioden, maar met een heel goed gevoel. Peter en zijn staf hebben aangegeven veel aan onze gesprekken en adviezen gehad te hebben en daar hebben we het dan ook voor gedaan. Er zijn een aantal documenten geschreven en gecontroleerd. Een verslag gaat dinsdag naar de mensen van Viafrica, maar het werk is nog niet helemaal klaar: er moet nog een verslag naar ITstaffing en ik heb nog een aantal adviezen die ik graag mee wil geven aan Joost en de andere mensen van Viafrica, hier moet ik in de komende week nog een mooi rapport van maken, maar dat gaat vast wel lukken.

Nu ga ik eerste heel gezellig van de paasdagen genieten met Marian en de kinderen.  Ik bedank jullie (trouwe) lezers voor het volgen van deze weblog en de leuke reacties die ik heb gekregen. En ik hoop jullie snel weer te zien of te spreken. Het ga jullie goed!

Advertentie
Standaard
Reizen, Werk

De laatste uren in Nairobi

Het noodlot moest toeslaan tijdens onze laatste werkdag:  de hele dag heeft het internet er uit gelegen. Dan merk je weer eens dat we helemaal afhankelijk zijn geworden van mail en internet voor onze communicatie.
We hebben de eindverslagen dus nog niet naar Joost en Erwin kunnen sturen. Volgende week gaan we dat dan maar doen. Ik heb wel een goed gevoel over ons verblijf, we hebben het team in Nairobi goed kunnen helpen. Gisteren een presentatie gegeven en een klein afscheidsfeestje, met kados (een mooi schilderij voor A3ne en 1 voor mij) en gewoon even gezellig kletsen. We hebben een paar collega’s van een HEEL andere kant gezien, erg leuk.
Nu zitten we in een cybercafe even de laatste mail te checken en snel even een stukje voor jullie in elkaar knutselen.
 
Matthew is vandaag onze persoonlijke gids en morgen gaan we met Peter op stap. Vandaag naar een museum (ik heb nog nooit zoveel opgezette vogels bij elkaar gezien, HEEL mooi) en vanmiddag gaan we op souvenierjacht. Wat we morgen gaan doen weet ik nog niet helemaal zeker, maar om 22:10 vertrekken we naar Nederland, dus om 20:00 moeten we op het vliegveld zijn.
 
Het gaat nu wel kriebelen, ik wil graag weer naar huis. Voor nu wens ik jullie een hele goede paasdagen en tot gauw.
Standaard
Reizen, Werk

Alweer woensdag!

Het is alweer een paar dagen geleden dat ik jullie op de hoogte heb gebracht van mijn activiteiten. En dat heeft een reden, want er is gewoon niet zo heel veel te melden. We zijn echt aan het afronden en ik ben dus aan het schrijven geslagen, verder moet ik nog een presentatie in elkaar sleutelen voor donderdagmiddag, onze laatste dag op kantoor, aangezien vrijdag iedereen vrij is in Kenya.

A3ne en ik zijn plannen aan het maken voor deze extra vrije dag waar we eigenlijk geen rekening mee hadden gehouden, Matthew heeft aangeboden om die dag onze taxichauffeur te zijn, daar zijn we heel blij mee: iemand die we kennen en waar we ook gewoon mee kunnen kletsen. Verder iemand die ook de stad goed kent en ons wellicht nog een paar goede plekjes kan laten zien.

Zaterdag vertrekken we dan alweer naar Nederland en ik moet zeggen dat ik daar wel weer heel veel zin in heb: lekker weer naar huis, naar Marian en de Kids. 3 weken is dan toch wel heel erg lang! Dat betekend ook dat dit wellicht het laatste stukje vanuit Kenya is. Ik zal proberen om morgen nog even een laatste stuk te plaatsen. Mocht dat niet lukken dan hoop ik jullie allemaal weer snel te zien!

Voor nu: Waheri (tot ziens)

Standaard
Reizen, Werk

Donderdag op kantoor

Zoals ik de afgelopen dag al heb geschreven, zijn het ‘gewone’ werkdagen, waar ik niet zo heel veel over kan vertellen. We hebben vandaag de nodige documentatie uit het regiokantoor in Moshi (Tanzania) mogen ontvangen. Ik ben wel een beetje geschrokken want de gebruikte documenten in Nairobi komen niet overeen met deze stukken. Ik heb daar inmiddels contact over opgenomen met de regiomanager (Erwin) en we hebben de zaken voor komende week daarop afgestemd.

Terwijl ik dit schrijf bedenk ik me dat het wellicht leuk is om even de organisatie te schetsen: Viafrica heeft haar hoofdkantoor in Amsterdam en staat onder de bezielende leiding van Joost. Al het operationele werk gebeurt echter in Afrika, één kantoor in Moshi waar ik de vorige keer ben geweest en een kantoor in Nairobi, waar ik nu ben.

Het kantoor in Moshi is tevens het regiokantoor en dit kantoor wordt geleid door Erwin, hij is tevens de regiomanager. Op dat kantoor werken nog een aantal mensen die ik niet meer allemaal ken. Thomas is één van de oudgedienden die ik tijdens mijn vorige reis ook al heb ontmoet.

Op het kantoor in Nairobi zijn we te gast bij Peter, hij is de manager van dit kantoor en hij doet dat op een goede en prettige manier (zowel het gastheerschap als ook het managen). Nancy is zijn rechterhand voor wat betreft de administratie en de financiën.  Verder heeft het kantoor een eigen trainer: Benson en een heuse verkoper: Matthew. Verder zijn er uiteraard nog een aantal technische mensen: David, Kennedy, Joseph en Hilda. Uiteraard mag ik Agnes niet vergeten, die er voor zorgt dat het kantoor schoon is en die ons af en toe van een kopje thee of koffie voorziet.

Zoals jullie kunnen lezen is hier dus een redelijke staf aanwezig. Ik vind het dan ook heel leuk om te zien hoe de organisatie groeit. De beide service centra worden groter en ook steeds professioneler. Dit gaat ook gepaard met de gebruikelijke groeistuipen en ik vind het leuk dat A3ne en ik een bijdrage mogen leveren om daarin te ondersteunen.

Zo, het is toch weer een heel verhaal geworden. Voorlopig klap ik nu de laptop dicht want morgenvroeg vertrekken we voor onze grote safari naar Masai Mara, een groot park, waar we onder andere leeuwen hopen te zien en misschien zelfs wel een luipaard of cheeta.

Ik zeg dus: tot gauw!

Standaard
Prive, Reizen

Haircut!

Vandaag was het weer een gewone werkdag. Hoewel gewoon, het werk was gewoon, maar tussen de middag ben ik naar een lokale kapper geweest, dit was voor zowel de kapper als mij een erg leuke ervaring. Ik ben volgens mij nog nooit buiten Nederland naar de kapper geweest en de kapper gaf aan dat hij voor het eerst in zijn leven een Mzungu (een blanke) ging knippen. En dat was te merken!! (daarover zo iets meer).let op de wasknijper!!!

Voordat ik bij de kapper begin zal ik even kort de omgeving van het Viafrica kantoor schetsen: het kantoor staat voor mijn gevoel midden in een sloppenwijk, hoewel dat volgens de mensen van Viafrica niet echt het geval is. Aan het begin van de straat vindt je allemaal kleine winkeltjes, een hotel genaamd “White House” (the residence of Obama) en en allerlei kleine werkplaatsjes: timmer, metaal, garage, etc. ook zitten er een aantal kappers. Van de grootte van deze wekplaatsen en winkels moet je je niet veel voorstellen: vaak zijn het hokjes van 2 bij 4 meter, of nog kleiner.

Eindelijk heeft hij de smaak te pakken! Zo ook de kapper waar wij door David, die oorspronkelijk uit deze wijk komt, naar toe zijn gebracht: een hokje van 1,5 bij 3 meter met 2 stoelen en aan beide wanden spiegels. Zo kun je heel mooi zien wat hij aan de achterzijde van je hoofd doet. Ik neem plaats op één van de twee stoelen, krijg een oude lap stof omgeknoopt middels een wasknijper en de knipbeurt kan beginnen. De kapper is duidelijk HEEL ander haar gewend, hij kan niets worden met dat dunne vlashaar van mij. Hij begint dan ook driftig met het haar mee te scheren, wat tot gevolg heeft dat hij mijn bosje haar aan het uitdunnen is, maar hij is zeker niet aan het knippen. Ik geef aan dat hij wel een andere opzetstuk kan gebruiken en dat hij niet bang hoeft te zijn om tegen de haren in te gaan met de tondeuse. Nadat ik dat had gezegd, ging het een stuk sneller en makkelijker.Het resultaat!

Toch was hij niet tevreden met een gewone knipbeurt: de HELE haarlijn moet strak afgezet worden met de tondeuse. Dus niet alleen rondom de oren, maar echt de hele haarlijn: ook de diepe inhammen op mijn voorhoofd wilde hij super strak maken. Dat heb ik maar even tegengehouden (inmiddels zaten er 4 mannen buiten te wachten!)

Als afsluiting werden de haren afgeveegd met, volgens mij, een paardenstaart en kon ik betalen: KES 30,- dat komt neer op, schrik niet!,  28 cent! (Renato, kun jij niet wat aan je prijzen doen 😉 )
Ik ben gekortwiekt, maar een hele ervaring rijker weer terug gegaan naar kantoor, om daar door te gaan met de dagelijkse arbeid. 

Standaard
Reizen, Werk

Eerste resultaat(je)

Vandaag wordt het een kort stukje aangezien ik gisteren gewoon aan het werk ben geweest en er verder niet heel veel bijzonders is gebeurd.
Gisteren ben ik met Topdesk aan de gang geweest, want er waren redelijke problemen. Ik schrijf waren, want ik heb Topdesk weer helemaal aan de praat. Topdesk is administratieve software wat gebruikt wordt voor een helpdesk en ik heb dat vorige keer voor het eerst geïnstalleerd in Moshi. Inmiddels draait het dus ook in Kenia.

Verder ben ik bezig met het broeden op een aantal voorstellen en adviezen, kortom ik ben gewoon lekker aan het werk.

Gisteravond hebben we lekker gegeten bij de Carnivore (daar hebben we o.a. krokodil en struisvogel gegeten) en daarmee heb ik eigenlijk de hele dag in een notendop gehad. Morgen zal ik wat meer over kantoor vertellen en de mensen die er werken, voor nu zeg ik: Waheri (tot ziens)

Standaard
Reizen, Werk

Een ‘rustige’ maandag.

Inmiddels hebben we de eerste hectische week achter de rug en zijn we aangekomen in de tweede week. Net zoals ruim twee jaar geleden heb ik nu aardig in beeld welke zaken ik echt op ga pakken. Het is wel een heel andere opdracht als de vorige keer. Ik zal de komende weken veel meer bezig zijn op een ander niveau, veel meer op management niveau.
Het Viafrica Team samen met een aantal HeadteachersIk kan me Peter Gitau nog erg goed herinneren van de vorige keer, toen had ik al wel het idee dat er veel potentieel in hem zat. Maar ik heb nu een week met hem samen mogen werken en hem aan het werk mogen zien. Ik heb het idee dat Viafrica hier een ruwe diamant in handen heeft, waar al wel aan is geslepen, maar waarvan de volle kracht en glans nog steeds niet volledig boven is gekomen.
Ik denk dat Peter met een beetje begeleiding van Viafrica Kenya een prachtige club kan gaan maken. Hij heeft de zaken goed door. Ik vind het dan ook heerlijk om in de komende dagen met hem de gespreken te mogen voeren en ik hoop dat ik hem nog een paar mooie tips mee kan geven. Ook de rest van het team is enthousiast en ziet de kansen die er liggen. Die kansen willen ze ook grijpen, dus ik denk dat het met Viafrica in Kenya helemaal goed gaat komen!

Vanavond hebben A3ne en ik lekker een taxi gepakt en zijn we met z’n tweeën ergens een hapje wezen eten. Gisteren hadden we dat ook gedaan en toen waren we bij een Italiaan uitgekomen die toch redelijk aan de prijs was. Vanavond hebben we een lokale eetgelegenheid uitgezocht. En eigenlijk komen we hoe langer hoe meer  tot de conclusie niet beroemd is om zijn keuken.

Zoals jullie merken ben ik in de komende week gewoon aan het werk en ik heb het idee dat we nog tijd tekort gaan krijgen, maar dat is alleen maar leuk. Wellicht dat ik de komende paar dagen wat minder ga schrijven, maar ik beloof jullie dat ik jullie op de hoogte houd van alle (spannende) gebeurtenissen.

PS.
Terwijl ik dit zit te tikken hoor ik heel ver op de achtergrond een alarm af gaan. Door dat alarm ben ik verhuisd naar de overkant van de gang, zodat ik niet meer aan de snelweg zit. Op zich had ik niet heel erg veel last van de snelweg, maar ik was al voor de derde nacht heel vroeg wakker geworden (5:30, 5:00 en vanmorgen om 4:00 al) omdat er aan de overkant een inbraak alarm af ging. Het ergste was dat dat alarm door bleef loeien tot half acht ‘s morgens. En nu  (23:00 ‘s avonds hoor ik hem al weer af gaan, maar nu is het gelukkig heel erg zacht en kan ik lekker een hele nacht doorslapen!
Welterusten!

Standaard
Reizen, Werk

Safari Weekend 1

Zaterdagmorgen worden we op tijd door Paul, onze gids voor dit weekend, opgehaald om op safari te gaan. We gaan naar een paar leuke plekjes. blog_IMG_5472
Als eerste staat een boottochtje op de planning over een meer: “Lake Naivasha

”, richting de filmlocatie van “Out of Africa” Dit blijkt een erg leuke tocht te worden, aangezien er in het meer meerdere families nijlpaard voorkomen. Het is en blijft een mooie ontmoeting, maar ik moet heel eerlijk zeggen dat ik de ontmoeting van de vorige keer (in een kano) toch enger vond.
Aangekomen een vaste wal, maken we een wandeling door de voormalige filmset van “Out of Africa” en je komt daar dan ook veel wilt tegen zonder natuurlijke vijand, dus ze laten je vrij dichtbij komen. Dat levert leuke plaatjes op! Op de terugreis op de boot komen we dezelfde families nijlpaard tegen dus het blijft uitkijken. wandelen in de Gorge

Hierna vertrekken we naar “Hell’s Gate”, een natuurpark waarbij het veel meer om de omgeving, dan om de dieren gaat. Hier ontstaat een enorme Gorge (denk aan de Grand Canyon: een diepe geul in het land, alleen al HEEL erg oud). We wandelen vanaf het ontstaan van de gorge een heel stuk de gorge in. Een spannende wandeling, waarbij we bijvoorbeeld onder een waterval met warm water doorlopen. In dit gebied komt overal uit de rots heet water, op sommige plaatsen zo heet dat je er een ei in kunt koken.

Na een uitgebreide lunch (volgens mij kennen ze hier geen eenvoudige lunches) gaan we op weg naar Lake Nakuru National Park. We arriveren in het plaatsje Nakuru, waarna we op zoek gaan naar ons camp : buiten het dorp moeten we een zandpad nemen wat er verre van uitnodigend uitziet: de moed zakt ons in de schoenen en we vragen ons af waar dit ons heen brengt.
Nadat we echter een heuveltje over gegaan zijn vallen we stil: voor ons ligt een tented camp met een adembenemend uitzicht over een enorme oude vulkanische krater: “Menengai Crater”. Dit is duidelijk weer zo’n pareltje op een plek waar je het in het geheel NIET verwacht!

Het uitzicht vanuit de tent in Maili Saba Camp

We zijn aangekomen bij Maili Saba Camp, een camp wat gerund wordt door Nederlanders en dat is aan alles te merken! Wat een oase van gezelligheid en gastvrijheid. Niet dat de ander plekken die ik heb gezien in Afrika niet goed zijn, maar hier hangt toch een andere sfeer.blog_IMG_5615

Na een zeer goede nachtrust vertrekken we voor een gamedrive in Lake Nakuru National Park, waar ons een ontmoeting met een bijzonder dier wacht. Het nationale park ligt rondom Lake Nakuru en dat meer is het huis van duizenden pelikanen en nog VEEL meer flamingo’s. Ook hebben we er verschillende soorten wild mogen zijn: Bushbucks, Dik-diks, Hyrax, Giraffen, Antilopes, Thomson’s Gazelles, maar ook een Jakhals (jammer genoeg niet heel dicht bij).
Een bijzonder dier wat we hebben gezien is de witte neushoorn!

Na een mooie ochtend rijden we terug naar Maili Saba Camp voor een heerlijke lunch, waarna we weer terug gaan naar ons hotel in Nairobi. Ik denk dat we mogen terug kijken op een bijzonder en mooi weekend waarin we hebben mogen genieten van een prachtige omgeving en mooie dieren hebben mogen zien.

Standaard
Reizen, Werk

Vrijdag: de headmasters, ehhh…. sorry headteachermeeting

Gelukkig voel ik me weer zo goed dat ik aan het werk kan. Met A3ne ging het gelukkig ook al weer een stuk beter, maar die is nog wel een dagje rustig in het hotel gebleven.

Vandaag stond in het kader van de headmastersmeeting. Er waren 9 headmasters die hadden aangegeven dat ze zouden komen, het werden er uiteindelijk 5 die kwamen opdagen. Mede door een vergadering die het ministerie blijkbaar belegd had.

Deze meeting stond voor de scholen denk ik voor een groot deel in het teken van het kado wat ze zouden krijgen: een printer, maar voor ons is deze meeting ook van grote waarde geweest. Emmy heeft een paar goede punten mee genomen naar Holland en ik heb op dit moment volgens mij voldoende stof om de komende week mee te vullen. Niet alleen doordat we met de scholen hebben kunnen praten, maar ook omdat ik de verschillende teamleden aan het werk heb gezien! Erg leerzaam, leuk, maar ook heel erg verhelderend.

’s Avonds hebben we A3ne opgehaald en hebben we als team (Viafrica Kenya en de 3 dutchies) een klein feestje gevierd. Peter had dat deze dag gepland, omdat Emmy morgen vertrekt naar Moshi om daar ook nog het nodige te gaan doen. Morgen hopen A3ne en ik te vertrekken voor een safari van twee dagen, we gaan naar 2 mooie parken toe waar we veel hopen te zien. Hoewel dat nooit met zekerheid is te zeggen, hopen we wat van de grote katten in het wild te zien. Ik zou dat erg gaaf vinden, want vorige keer heb ik die niet gezien. Wellicht dat we ook nog neushoorns tegen gaan komen, ook dat lijkt mee een ervaring.

Maar goed daarover meer in mijn verslag van de safari.

Standaard